Հեղինե Մարգարյանի բլոգը: Հայ Քրիստոնյա

Մայր Թերեզա

HAYQRISTONEA — Sun, 21 Dec 2014 14:46:11 GMT

Ես հաճախ եմ մտաբերում մի դեպք, որը նույնպես տեղի է ունեցել այստեղ` Կալկաթայում: Մի անգամ ինձ մոտ եկավ մի երիտասարդ տղամարդ` ձեռքին մի բաղադրատոմս: Նա շատ հուզված էր: «Իմ միակ երեխան մահանում է, նրան անհապաղ դեղամիջոց է հարկավոր: Հիվանդանոցում ինձ ասացին, որ այդ դեղը հնարավոր է ձեռք բերել միայն արտերկրում»,-ասաց տղամարդը, և նրա ձայնի մեջ հնչեց հուսահատություն: Մենք նրա հետ զրուցում էինք գթության տան պատշգամբում: Եվ հենց այդ ժամանակ տան կողքով անցնում էր մեր աշխատակիցներից մեկը: Նա դեղորայքներով լի մի զամբյուղ էր տանում: Եվ գիտեք` զամբյուղի ամենավերևում ինչ էր դրված. անհավանական էր, բայց դա հենց այն դեղն էր, որ մահամերձ երեխայի հայրը Հնդկաստանում գտնելու հույս չուներ: Եթե դեղը դրված լիներ զամբյուղի մեջ միգուցե այն չնկատեի: Եթե այդ զամբյուղով մարդն անցներ մի քիչ շուտ կամ մի քիչ ուշ` միգուցե դեղը չտեսնեի: Բայց Աստված իր ողջ քնքշությունն ու հոգատարությունը կենտրոնացրել էր այդ փոքրիկ հիվանդի վրա և դեղորայքով զամբյուղն ուղարկել էր ճիշտ ժամանակին: Աստված ցանկանում էր փրկել երեխային, այդ իսկ պատճառով էլ անհրաժեշտ դեղամիջոցը դրված էր ամենավերևում: Ես շնորհակալ եմ Աստծուն իր հոգատարության և սիրո համար: Նա սիրում է մեզ: Յուրաքանչյուր երեխա, լինի հարուստ, կամ շատ աղքատ ընտանիքից, նա Արարչի երեխան է: Ինչպես ասվում է Աստծո խոսքում. «Նույնիսկ եթե մայրը մոռանա իր զավակներին, ես չեմ մոռանա քեզ, որովհետև դու իմ ձեռքի գործն ես»: Երբ դուք ձեզ զգում եք միայնակ, անպետք, հիվանդ և մոռացված, ապա հիշե'ք, որ նա սիրում է ձեզ:

ԱՆՑՈՒԴԱՐՁ

HAYQRISTONEA — Sun, 07 Dec 2014 07:50:55 GMT

Օրերս Հովհ. Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործական կենտրոնում տեղի ունեցավ ՀՀ ԱՆ «Վարդաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Արտյոմ Սարգսյանի` «Երազից անդին…» խորագրով նկարների ցուցահանդես-վաճառքի բացումը:
Թեմային անդրադառնում եմ, քանի որ այս գողտրիկ միջոցառումը ԶԼՄ-ների լուսաբանման առումով աննկատ մնաց քաղաքական և այլ իրադարձությունների առատության պատճառով: Նշեմ, որ Արտյոմ Սարգսյանի նկարների ցուցահանդես վաճառքը տևելու է մինչև տարվույս դեկտեմբեր 11-ը` ակնկալելով ձեր այցելությունը և աջակցությունը դատապարտյալին:

Անձնական տպավորությունս այնպիսին է, որ բանտարկյալի ստեղծագործական կյանքը վկայությունն է ազատության իր ընկալման սրբագրման. նկարների հեղինակը, որ աստվածատուր ազատության սխալ գործադրմամբ հայտնվել է բանտում, այժմ իր ստեղծագործ մղումներով փորձում է սրբագրել ազատության իր ընկալումները` փշրելով նախ իր հոգու կապանքները` նախքան կալանքից ազատվելը:
Արտյոմ Սարգսյանն իր ստեղծագործական աշխատանքներով պատգամ է հղում մի շարք ուղղություններով.
1. Ինքն իրեն, որ մարդը բարձրագույն արժեք է` ստեղծված Աստծո պատկերով և կոչված բարիք գործելուն:
2. Իրեն բախտակից մյուս ազատազրկվածներին, որ սայթաքումը վերականգնելի է ընկած վիճակի գիտակցությամբ, վեր կանգնելու վճռականությամբ, հատուցման անհրաժեշտությամբ և այսու մարդկային արժանապատվության վերականգմամբ:
3. Հասարակությանը, որ ազատազրկման պայմաններում էլ մարդը կարող է սպառողից վերածվել արտադրողի, բարիք արարողի` պատրաստ վերադառնալու հասարակություն որպես լիիրավ անդամ:
4. Արդարադատության համակարգին, որ վերափոխման կարճ ճանապարհը ստեղծագործական կյանքն է, որի համար համապատասխան պայմաններ են հարկավոր:

Ահա մի հատված Արտյոմ Սարգսյանի հարցազրույցից.
«Այսօր տասներեք տարվա մեջ առաջին անգամ եմ ճաղավանդակներից դուրս հայտնվում, սա ինձ համար յուրահատուկ օր է: Գիտեք, բանտախցում հայտնվելուց հետո ես միայն հասկանում, թե ինչքան թանկ է ազատության մեջ անցկացրած ամեն մի վարկյանդ, հասկանում ես, որ ոչ մի բան այս կյանքում չի կարող փոխարինել ազատությանը: Դատապարտվելուց հետո միայն հասկացա, որ չի կարելի գործել պահի ազդեցության տակ, անկախ ամեն ինչից` ցանկացած քայլ կատարելուց առաջ պետք է մի վարկյան սթափվել ու հետո առաջ շարժվել: Եթե ժամանակին ես այդ ամենը հասկանայի ու գիտակցեի, գուցե այսօր դատապարտված չլինեի եւ ամբողջ կյանքիս համար մարդասապանի պիտակ ձեռք չբերեի: Այս տարիների ընթացքում իմ միակ զբաղմունքը նկարչությունն էր, փորձեցի գտնել մի բան, որն իրենից եւ արժեք ներկայացնի եւ հանրության համար որեւէ կարեւորություն կամ նշանակություն ունենա, հիմնականում դա դրդեց ինձ զբաղվել նկարչությամբ: Իմ նկարների շնորհիվ ես ինձ սկսեցի պիտանի զգալ, գիտեք, որքան դժվար է ինքդ քո մեջ ներել քեզ ու փորձել առաջ գնալ: Կյանքի հանդեպ հետաքրքրություն եւ ապրելու ցանկություն ինձ իմ նկարները ներշնչեցին»:

Տեր Ռուբեն աբեղա Զարգարյանի ֆեյսբուքյան էջից

Ամանորյա հրաշք

HAYQRISTONEA — Sat, 06 Dec 2014 15:25:13 GMT

Քաղաքում եռուզեռ էր, մի քանի օրից Ամանոր է:

Կինը արագ քայլերով կանգառին էր մոտենում` հեռվից նկատել էր համար x երթուղայինը, նայեց հրապարակի մեծ ժամացույցին` ժամը 18:00 էր, պետք է հասնել երթուղային, հակառակ դեպքում ստիպված կլիներ հաջորդին քսան րոպե սպասելու: Բայց հենց այդ պահին ուշադրությունը շեղեց ծառի տակ նստած տղամարդը, ինքն ամեն օր այդտեղով անցնում էր, բայց երբեք մուրցկան չէր նկատել.

-Տիկի'ն, հացի գումարով չե՞ք օգնի:

Կինը կանգնեց, գրպանի մեջ խարխափեց կոպեկները, ապա դուրս հանելով նայեց` 500 դրամ էր, արագ հաշվարկ արեց, որ երկու փոքրիկ հաց պետք է գնի ու 100 էլ տալու է երթուղայինին: 100 դրամը մեկնեց տղամարդուն, հենց այդ պահին էլ տեսավ, որ իր երթուղայինն անցավ, մի քիչ բարկացած նայեց տղամարդուն ու նրան թված, թե մի պահ հիպնոսացավ. տղամարդու աչքերը երկնային կապույտ էին, ու նա մի տեսակ կարծես թափանցիկ լիներ:

-Շնորհավոր ձեր գալիք Սուրբ Ծնունդը, Աստծո օրհնությունը անպակաս ձեր ընտանիքից:

Կինը սթափվեց, թեթև ժպտալով շնորհակալություն ասաց ու հեռացավ: Երեխաներին կերակրելուց հետո / նա երեք երեխաներին միայնակ էր մեծացնում, արդեն երկու տարի էր, ինչ ամուսինը մահացել էր/ հավաքեց սեղանը ու մոտեցավ պահարանի վրա դրված փոքրիկ ամանին, որի մեջ մեծ տղան` 12 տարեկան, գումար էր հավաքում:

-Մամ, էլի՞ իմ կասից պետք է գումար վերցնես,-հարցրեց տղան ընկճված, ախր ես դա հավաքում էի, որ տոնածառ գնենք:

-Տղա'ս, վաղը աշխատավարձ կստանամ ու վերձրած ամբողջ գումարը հետ կվերադարձնեմ:

-Լավ:

Դռան զանգ եկավ, կինը բացեց, մի երիտասարդ տղամարդ ողջունեց, շնորհավորեց գալիք Ամանորը և մի ծրար մեկնելով ասաց.

-Մեր ընկերությունը, որոշ ընտանիքների ամանորյա անակնկալ է անում:

Կինը բացեց ծրարը, գումարի շատ լինելուց անակնկալի եկավ և շփոթվելով հարցրեց.

-Կատա՞կ եք անում:

-Իհարկե ոչ, քսան ընտանիքի, որտեղ երեխաները միայն մոր խնամքի տակ են:

-Ի՞սկ դուք որտեղից գիտեք, որ իմ երեխաները միայն իմ խնամքի տակ են:

-Այդ մասին մեր աշխատողներն են ասում, հարևան կամ ծանոթ մարդկանց մասին:

-Ի՞սկ կարող եմ իմանալ իմ մասին ով է ասել:

-Եթե չեմ սխալվում, մի նոր աշխատող ունենք, ինքը, անունն ուղղակի չեմ հիշում, կապույտ աչքերով, միջին տարիքի բարետես տղամարդ է:

-Լավ, շնորհակալ եմ ձեր ընկերությանը, ձեզ ուրախ ամանոր ու բեղուն տարի:

-Շնորհակալություն, ցտեսություն:

Կինը սենյակ վերադարձավ, նստեց բազմոցին, ու նորից բացեց ծրարը, գումարն այնքան շատ էր, որ նա վախենում էր անգամ հաշել: Ուշադրությունը շեղեց հեռուսատացույցով հնչող լուրերը.

-Այսօր Ամիրյան-Մաշտոց խաչմերուկում ժամը 18:05 րոպեին x համարի երթուղայինը բախվել է տաքսու և վառվել, ուղևորները մարմնական տարբեր աստիճանի վնասվածքներով տեղափոխվել են հիվանդանոց, բարեբախտաբար զոհեր չկան: Կինը սարսռաց, իր երթուղայինն էր, որին ինքը չնստեց, իսկ եթե նստեր, ի՞նչ կլիներ հիմա իր երեխաների հետ... հիշեց կապույտ աչքերով տղամարդուն, որի "պատճառով" ինքը չէր նստել, գումար բերող տղամարդուն, որի խոսքերը զրնգացին ականջում."Եթե չեմ սխալվում, մի նոր աշխատող ունենք, ինքը, անունն ուղղակի չեմ հիշում, կապույտ աչքերով, միջին տարիքի բարետես մարդ է": Երեխաները մոտեցել էին ու հարցեր էին տալիս.

-Մայրիկ որտեղի՞ց այսքան գումար, ինձ հեծանիվ կառնես:

-Մամ ձմեռ պապիկն է ուղարկե՞լ, որ տոնածառ ու տիկնիկ առնես:

-Ո՜ւխ, այս տարի մենք էլ սեղանին Արմենենց նման շատ շոկոլադ ու համով բաներ կունենանք մա՞մ...

Կինը փորձում եր զուգադիպությունների պատասխանը գտնել...

Հ-Ա Մ

Ուխտագնացություն դեպի Հավուց թառ

HAYQRISTONEA — Sun, 13 Jul 2014 07:32:00 GMT

«Ճանաչենք մեր եկեղեցին» ծրագիր է, որը կազմակերպել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Դիվանատան Հասարարական կառույցների հետհարաբերությունների գրասենյակը , Հայ Եկեղեցու Երիտասարդաց Միավորման գրասենյակի հետ: Նպատակը Հայաստանում երիտասարդական,մշակութային, կրթական, գիտական, առողջապահական և այլ ոլորտներում ակտիվ գործունեություն ծավալող Հասարակականկազմակերպությունների անդամներին ծանոթացնելն է հայ եկեղեցու պատմական անցյալին և ներկա առաքելությանը: Ապրիլի 3-ին մեկնարկվել էլ ծրագրի երկրոդ փուլը: Մոտ երեք ամիս տևող ծրագրի ընթացքում մասնակիցները հանդիպումներ են ունենեցել հոգևորականների հետ` դասախոսություններ լսելով տարբերեկեղեցական թեմաների մասին: Ինչպես առաջին փուլի ընթացքում, այնպես էլ երկրորդ, ծրագիրն ամփոփվեց ուխտագնացությամբ, այս անգամ դեպի Հավուց թառ: Ծրագրի մասնակիցներին և խմբին միացած այլ ուխտավորներն ուխտի մեկնեցին առաջնորդությամբ Մայր Աթոռ Սուրբ ԷջմիածնիՎարչատնտեսական բաժնի տնօրեն Տեր Մուշեղ եպիսկոպոս Բաբայանի և ծրագրի հեղինակ Տեր Երեմիա աբեղա Աբգարյանի: Սուրբ Ամենափրկիչ խոնարհված եկեղեցում ուխտավորներն Արևագալի ժամերգություն արեցին, միասին աղոթեցին մեր երկրի խաղաղության և Հայաստանյայց եկեղեցու բարօրության համար: Այնուհետև եկեղեցում, և շրջակա տարածքում մաքրման աշխատանքներ տարվեց: Ուխտագնացությանը աջակցել էր պարոն Վահե Գզրարյանը: «Ճանաչենք մեր եկեղեցին» ծրագիրը շարունակական բնույթ է կրելու:

HEEM representative assembly

HAYQRISTONEA — Sun, 06 Jul 2014 16:36:26 GMT

Under His Holiness Catholicos Karekin II‘s blessing from 1-4 July the Saint Church council meeting of young representatives both from Armenia and all over the world was held in Ararat Patriarchal Diocese. Before passing to the agenda the representatives met the Holy Father and visited the Genocide Memorial “Tsitsernakaberd”. The meeting presided Hovnan Archbishop Derderian the responsible for the spiritual and the Western Diocese. 60 delegates from 40 dioceses participated in the representative Assembly of the Armenian Church headed by the priests. The aim of the meeting was to get ready for the HEEM’s 3rd congress,which will take place in July of 2015,during the meeting programs concerning the Armenian Genocide 100th anniversary as well as Diocesan developing youth programs were discussed. The representatives spoke about their experience,activity,projects within their dioceses.

ՀԵԵՄ ներկայացուցչական ժողով

HAYQRISTONEA — Sun, 06 Jul 2014 08:39:28 GMT

Ն. Ս. Օ. Տ. Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի օրհնությամբ հուլիսի 1-4-ը Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդարանում տեղի ունեցավ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Հայաստանյայց և աշխարհասփյուռ թեմական երիտասարդաց խորհուրդների ներկայացուցիչների ժողով: Մինչև ժողովի օրակարգին անցնելը, երիտասարդները հանդիպում ունեցան Վեհափառ Հոր հետ, եղան Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրում: Ժողովը նախագահեց ՀԵԵՄ հոգևոր պատասխանատու և ԱՄՆ հայոց Արևմտյան թեմի առաջնորդ Տ. Հովնան արքեպիսկոպոս Տերտերյանը: Ներկայացուցչական ժողովին մասնակցեցին Հայ Եկեղեցու 40 թեմերից 60 պատվիրակներ՝ քահանաների գլխավորությամբ:

Ժողովի նպատակն էր նախապատրաստվել ՀԵԵՄ 3-րդ պատգամավորական ժողովին, որը տեղի կունենա 2015 թ հուլիսին, քննարկվեցին Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված ծրագրերը, քննարկվեցին և մշակվեցին միջթեմական երիտասարդական համագործակցության ծրագրեր: Երիտասարդները ներկայացրին իրենց թեմերից ներս գործող երիտասարդաց միությունների աշխատանքների և ծրագրերի մասին՝ փոխանակելով իրենց փորձը:

Ծառայել պարտավոր են բոլորը

HAYQRISTONEA — Sun, 01 Jun 2014 07:40:41 GMT

Ի՞նչ են մտածում մարդիկ, ովքեր խուսափում են Հայոց բանակում ծառայելուց, ներեցեք անհամեստ հարցիս համար, ձեր խիղճը չի տանջո՞ւմ:
Ախր մենք այն երկիրը չենք` ապահով ու ահոգ, որ պարտադիր զինծառայությունից էլ անգամ մի հոգու ազատենք:
Ու կապ չունի օլիգարխի որդի, ասպիրանտ, եհովայի վկա, թե չգիտեմ ով, ՊԱՐՏԱՎՈՐ Է ծառայել/ բացառությամբ առողջական լուրջ խնդիրներ ունեցողների/:
Փոխեք ձեր բոլոր օրենքները, որ այդ երկու տարվա ծառայությունը 18 տարեկանում պարտադիր լինի բոլորի համար, նա ուսանող է, հոգևորական, մամայի փեշի տակ մեծացած վախկոտ, երկքաղաքացի, թե ամբողջ կյանքում հատուկ փող հավաքած /որ բանակից ազատեն/ ընտանքի զավակ/ ոչ ոք այն ծառայող տղաներից լավը չէ/:
Այ որ գործատուները անգլերենի ու համակարգչի իմացության փոխարեն զինգրքույկ ուզեն, պետական պաշտոններն էլ առանց այդ գրքույկի ոչ ոք չունենա, ոչ մեկ բանակից չի փախչի:
Խնդրում եմ նաև չասեք, թե ծնողների համար դժվար է, շատեր պահել, հասցրել են 18 տարեկան, գնում են ու հետ չեն գալիս, ես խորապես ցավում եմ այդ ամենի համար, բայց երբեք չեմ կարող արդարացնել, բանակից խուսափելը, բա որ տարական քանի հոգի մահանում է ավտովթարից/ որի թիվն անհամեմատ մեծ է/ դա բնական եք համարում, բանակում զոհվելը անբնակա՞ն/ Չնայած որ հիանալի կլիներ եթե այդպիսի դեպքեր չլինեին/: Բա վթարներից հետո ինչո՞ւ որևէ մեկին չեք մեղադրում, կամ այտուհետ ձեր 18 տարեկան տղաներին ինչո՞ւ չեք արգելում նստել ղեկին, մի բան էլ ավելին դուք եք ամենաճոխ մեքենան առնում ու տակը դնում, ոչ մեկից հետ չմնալու ու սաղի աչքը հանելու համար:
Պետություն պարտավոր ես օրենքներդ վերանայելու, որ ծառայեն բոլորը, ինչու չէ 6 ամսով նաև աղջիկները, ու նաև հնարավորություն տալու, որ մարդը համ սիրով ծառայի իր բանակին, համ ուսումնական հաստատություններում սովորելուց չզրկվի, համ էլ Աստված ոչ արած պատերազմի ժամանակ պատրաստ լինի:
Ես բացարձակ ցանկություն չունեմ որևէ մեկին վիրավորելու ու խնդրում եմ գրածիս տակ պարզապես չարտահայտվել, սա իմ սուբեկտիվ կարծիքն է, որի իրավունքը ես ունեմ:

140 ուխտավոր այցելել էին Տավուշի մարզի սահմանամերձ գյուղեր. ֆոտոշարք

HAYQRISTONEA — Fri, 09 May 2014 08:07:00 GMT

Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի օրհնությամբ և Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Հայեցակարգային հարցերի գրասենյակի տնօրեն Տեր Բագրատ եպիսկոպոս Գալստանյանի առաջնորդությամբ մայիսի 2-ից 4 -ը մոտ 140 հոգի` հոգևորականներ, լրագրողներ, տարբեր կազմակերպություններ ներկայացնող երիտասարդներ ուխտաբար եղան Տավուշի մարզի սահմանամերձ գյուղերում` Այգեպար, Մովսես, Չինարի, Ներքին Կարմիրաղբյուր և Բերդ քաղաքում: Նպատակն էր սահմանին ապրող մարդկանց հետ կիսել նրանց հոգսերն ու հույզերը: Իջևան քաղաքում երիտասարդները հանդիպում ունեցան Տավուշի մարզպետ Արմեն Ղուլարյանի հետ` որին տարածաշրջանի մասին իրենց հուզող հարցերն ուղղեցին լրագրողները : Ուխտավորներին դիմավորեց Բերդ քաղաքի և տարածաշրջանի հոգևոր հովիվ Տեր Արամ քահանա Միրզոյանը: Գյուղերում ուխտավորները հանդիպումներ ունեցան համայնքների ղեկավարների հետ, գյուղացիների հետ զրուցեցին նրանց առօրիայից, խնդիրներից, միասին երգեցին և պարեցին: Ուխտավորները եղան նաև Մեհրաբի զորամասում, որտեղ զինվորների հետ միասին մասնակցեցին կիրակնօրյա Սուրբ և Անմահ Պատարագին տեղի Սուրբ Սարգիս եկեղեցում` պատարագիչ հոգևորականը Տեր Մինաս աբեղա Հախվերդյանն էր: Մովսես գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում ուխտավոր-լրագրողներից երեք հոգի մկրտվեցին: Ուխտին մշակութային ծրագրով իրենց մասնակցությունը բերեցին Դավիթ Ամալյանը, Արսեն Գրիգորյանը (Մրո), Լեյլա Սարիբեկյանը, Մկրտիչ Մկրտչյանիը (Մակիչ), Ինգա և Անուշ Արշակյան քույրերը, Արմեն Հյուսնունցը, Նորայր և Գրիգոր Քարտաշյանները, Սարգիս և Գագիկ Շիբոյանները, Կարեն Մամիկոնյանը և Վարդան Գալստյանը, մեր օրերի մեծագույն բանաստեղծ, մտավորական Խաչիկ Մանուկյանը: Ծրագրին իրենց աջակցությունն ու մասնակցությունն էին բերել «Փյունիկ» հիմնադրամը, պարոն Գաբրիել Չեմբերջինի, «Շեն» Բարեգործական Հասարակական կազմակերպությունը և Հայաստանյան «World Visio»n կազմակերպությունը:

Սևակը մոր մասին

HAYQRISTONEA — Thu, 01 May 2014 12:17:50 GMT

Իմ մայրը մի կին էր, որի համար դժբախտություն հասկացությունը ահանսկանալի մնաց ողջ կյքանում: Ամբողջ կյանքում նա իրեն դժբախտ է համարել, այդքանով էլ, իսկապես դժբախտությունը ահավոր ճշտությամբ ապրելուց հեռու մնալով: Նրա համար դժբախտություն էր, և' իսկապես տարգիկանը, և' առավել ևս կոմիկականը. խոտը ուշ դեզելը, թեյի գդալների պակասը, ամանը ջարդվելը, պարանի կորչելը:Բանաստեղծական հոգի էր նա, աշխարհը ողբերգականորեն վերապրող, անհանգիստ, անհագ հոգի, որքան իհարկե զորում էր նրա գեղջկական պարզ, ոչնչով չաղարտված արտաքին էությունը: Ես նրանից ժառանգել եմ չափազանց շատ, այնքան շատ, որ մեծագույն մասով փոխարկվել է ուղիղ հակադրության:

Պարույր Սևակ

Մի կտոր մանկություն

HAYQRISTONEA — Wed, 16 Apr 2014 18:01:39 GMT

Փոքր եմ, շատ փոքր, դեռ դպրոց էլ չեմ գնում: Փոքրիկ մարմինս ծառի տակ պպզած, ցեխից ինչ-որ բան է սարքում, մենակ եմ, չեմ ձանձարանում մենակ խաղալուց, կարևորը այն է,որ մեծերից մարդ չկա, ու ոչ ոք ցեխոտվելու համար վրես չի խոսում: Բայց ահա իմ անդորրը խանգարում է Գյուլիշանը` դեռ հեռվից կիսաթուրքերեն կիսահայերեն ինչ որ բան խոսելով մոտենում է ինձ: Մորը հետևում է տղան` ինչ որ փայտ ձեռքին, քթի տակ էլ ինչ-որ բան մրմնջալով, հավանաբար երգ: Գյուլիշանը մոտենում է ու առանց իմ կամքը հարցնելու գրկում ու սեղմում կրծքին: Լավաշի ու քիրտինքի հոտից քիթս ծամածռում եմ ու հետ քաշվում: Գյուիշանը նստում է ծառի տակ դրված քոթուկին. գեր կնոջ ոտքերը նստած ժամանակ ինքնստինքյան հեռանում են իրարից ու խալաքի ներքևի բացվածքը ավելի է լայնանում, ապա ուղղում է գլխի գունազարդ լաչակը, որը հետևի կողմից փաթաթելով, բերում ու ճակատի մեջ տեղը կապ է անում:
-Գիտե՞ս չէ, քեզ ինչքան շատ եմ սիրում, ինձ հարս եմ տանելու,-ասում է Գյուլիշանը փորձելով նորից գրկել ինձ:
Ես ակամայից հետ եմ գնում ու նայում անընդհատ մոր հետևում թաքնվող որդուն` մտածելով` ինչ գեշ է, համ էլ սև:
Հետո վազում եմ ֆերմա` տատիկին հայտնելու, որ էն թուրքի կնիկն եկելա, բայց մտնելով ներս ու տեսնելով մի անկյունում մինչև առաստաղ հասնող շորը / կաթնաշոռ, որով կերակրում էին հավի ձվից /ինկուբատորի/ նոր դուրս եկած ճուտիկներին/ կանգ եմ առնում ու խլշկոտում, հո տատիկն ու պապիկը չեն երևում, և ոչ ոքի չնկատելով թեթև քայլերով մոտենում ու սկսում ուտել, հենց այդպես կեղտոտ ձեռքերով,/ ականջիս հայրիկիս ձայը` ուտելուց առաջ, պետք է լվացվել/ բայց հետո վախեցած հետ եմ քաշվում, հանկարծ տատիկը չտեսներ ու չսկսեր.
-Կեղտոտ ա, ձեռք մի տուր, սենյակում էնա կարագն ու շորը խառնած դրածա, գնա կեր էլի, ի՞նչ ես գտել էս զտած անտերի միջին:
Բայց ես սենյակի կարագն ու կաթնաշոռը չեն սիրում, ես հենց սա եմ սիրում, այս հատակին թափածը, որ շատ ավելի համեղ է / մինչև հիմա էլ ես այդպիսի համեղ կաթնաշոռ չեմ կերել/:
Գտնում եմ տատիկին ու ասում, որ Գյուլիշանը եկել է: Տատս մի անեծք է շպրոտում Գյուլիշանի հասցեին, բայց և դուրս գալիս, դիմավորելու:
Գյուլիշանը մեր կողքի ադրբեջանական գյուղից է, համով էլ լավաշ էր թխում, ու խոստացավ, որ մյուս անգամ գալիս, ինձ համար պետք է բերի:
.............................................................................................
Առավոտ շուտ մայրիկս արթնացրեց, ու օգնեց, որ արագ հագնվենք, տեղ պետք է գնայինք:
-Մամ, ի՞նչ է եղել է:
Մայրիկս թեև անհանգիստ է, բայց փորձում է, որքան հնարավոր է մեղմ բացատրել, որպեսզի մենք չվախենանք: Թուրքերի գյուղը վառում էին, ու թուրքերը փախչում էին:
-Մամ Գյուլիշա՞նն էլ:
-Երևի:
Բա՞ լավաշս, անցավ իմ մտքով, երբ մայրս կոշիկներս էր հագցնում: