|
ԱՄԵՆ ԴԵՊՔՈՒՄ…... + 23.07.2013 + Թեմական երիտասարդական ժողով + 20.11.2012 + Ճանաչենք մեր եկեղեցին + 08.08.2013 + Ամանորյա հրաշք + 06.12.2014 + Հուշեր Վազգեն Վեհափառի մասին + 26.09.2013 + Կյանքում մարդ եղեք + 11.09.2013 + ԻՆՉԻ՞Ց Է ԳՈՒՆԱՏՎՈՒՄ ԵԿԵՂԵՑՈՒ ԴԵՄՔԸ , կամ ` ՔԱՆԴԵՑԵՔ... + 27.08.2013 + Ծերունին ու երիտասարդը + 25.06.2013 + Ի՞նչ են տվել Գարգին Բ Կաթողիկոսի գահակալության 14 տարին... + 04.11.2013 + Հուզիչ և իրական պատմություն + 21.08.2013 +
|
Գլխավոր էջ » 2012 » Օգոստոս » 15
Արդեն մի քանի տասնյակ տարիներ նա աշխատում էր բանտում: Արտաքինից ու անգամ ձայնից չէիր կարող գուշակել, որ կին է: Բուժքույր էր: Երկու կալանավոր Չարենցից էին խոսում: Կինը միջամտեց` ձեռքի ջուրը դնելով սեղանին ու դառնալով դեպի կալանավորները.
-Օ՜ Չարենցը, շատ լավ եմ հիշում Չարենցին, ես այն ժամանակ էլ էի բանտում
աշխատում, երբ այդ տաղանդավոր մարդը վերջին օրերն էր անցակացնում,
լուսահոգին ձեռքերիս վրա ավանդեց հոգին: Տղամարդիկ ոչինչ չասեցին: Նրա դուրս գալուց հետո մեծահասակ կալանավորը դիմեց երիտասարդին. -Իսկ գիտե՞ս ինչ էր ասում նա 30 տարի առաջ: -Ի՞նչ: -Շանը ոտքերիս տակ սատկացրեցին: -Չարենցի՞ն, Չարենցի նման մեծությանը, այդպե՞ս էր ասում: -Այո....
|
|
|
|
|