|
«Բանտում էի, եւ ինձ այցի եկաք» + 04.10.2013 + Բաց համացանց.... + 12.04.2013 + ԱՎԵՏՄԱՆ ՏՈՆԻՆ ԸՆԴԱՌԱՋ + 04.04.2013 + Մոլորակի մարդը + 21.07.2012 + Ծարավի եմ... + 28.03.2013 + Երբեմն + 20.08.2013 + ԵՎՍ ՄԵԿ ՄԻՋՈՑԱՑՈՒՄ ՍՈՒՐԲ ՍԱՐԳՍԻ ՏՈՆԻՆ ՆՎԻՐՎԱԾ ՄԻՋՈՑԱՌՈՒ... + 24.01.2013 + Էսօր մի պահ հանկարծ + 19.09.2012 + Վերաթարմացված Qahana.am-ը նոր բաժիններ ունի + 26.12.2012 + ՃԵՄԱՐԱՆՆ ՈՒ ՃԵՄԱՐԱՆԱԿԱՆԸ… + 04.10.2013 +
|
Գլխավոր էջ » 2012 » Օգոստոս » 15
Արդեն մի քանի տասնյակ տարիներ նա աշխատում էր բանտում: Արտաքինից ու անգամ ձայնից չէիր կարող գուշակել, որ կին է: Բուժքույր էր: Երկու կալանավոր Չարենցից էին խոսում: Կինը միջամտեց` ձեռքի ջուրը դնելով սեղանին ու դառնալով դեպի կալանավորները.
-Օ՜ Չարենցը, շատ լավ եմ հիշում Չարենցին, ես այն ժամանակ էլ էի բանտում
աշխատում, երբ այդ տաղանդավոր մարդը վերջին օրերն էր անցակացնում,
լուսահոգին ձեռքերիս վրա ավանդեց հոգին: Տղամարդիկ ոչինչ չասեցին: Նրա դուրս գալուց հետո մեծահասակ կալանավորը դիմեց երիտասարդին. -Իսկ գիտե՞ս ինչ էր ասում նա 30 տարի առաջ: -Ի՞նչ: -Շանը ոտքերիս տակ սատկացրեցին: -Չարենցի՞ն, Չարենցի նման մեծությանը, այդպե՞ս էր ասում: -Այո....
|
|
|
|
|