|
Եթե երիտասարդը մտնում է եկեղեցի և մոմ է վառում, ուրեմն&... + 05.10.2013 + Ուխտագնացություն և համերգային ծրագիր Ծաղկաձորում + 21.07.2013 + Խենթ սիրո գիշերվա մեղեդին + 17.07.2013 + Ամեն գիշեր + 20.10.2013 + Գեղեցիկ մի ծիսակարգ ևս + 24.09.2011 + Խոկման արարողություն Բագրատ Սրբազանի քարոզխոսությամբ + 30.06.2013 + Մի աստղ բացակա էր երկնքում + 20.08.2013 + Տղան, տղամարդն ու ծերունին կամ կորած հավատ + 23.08.2013 + Կրկնամկրտություն. Հայ առաքելական եկեղեցու դիրքորոշումը + 07.08.2013 + «Տանգոն մենակ չեն պարում» + 22.07.2013 +
|
Գլխավոր էջ » 2012 » Օգոստոս » 15
Արդեն մի քանի տասնյակ տարիներ նա աշխատում էր բանտում: Արտաքինից ու անգամ ձայնից չէիր կարող գուշակել, որ կին է: Բուժքույր էր: Երկու կալանավոր Չարենցից էին խոսում: Կինը միջամտեց` ձեռքի ջուրը դնելով սեղանին ու դառնալով դեպի կալանավորները.
-Օ՜ Չարենցը, շատ լավ եմ հիշում Չարենցին, ես այն ժամանակ էլ էի բանտում
աշխատում, երբ այդ տաղանդավոր մարդը վերջին օրերն էր անցակացնում,
լուսահոգին ձեռքերիս վրա ավանդեց հոգին: Տղամարդիկ ոչինչ չասեցին: Նրա դուրս գալուց հետո մեծահասակ կալանավորը դիմեց երիտասարդին. -Իսկ գիտե՞ս ինչ էր ասում նա 30 տարի առաջ: -Ի՞նչ: -Շանը ոտքերիս տակ սատկացրեցին: -Չարենցի՞ն, Չարենցի նման մեծությանը, այդպե՞ս էր ասում: -Այո....
|
|
|
|
|