|
Բաց նամակ + 30.07.2013 + Ուխտագնացություն և համերգային ծրագիր Ծաղկաձորում + 21.07.2013 + Հուդայի վերջին գիշերը + 25.06.2012 + Մի կտոր մանկություն + 16.04.2014 + «Տանգոն մենակ չեն պարում» + 22.07.2013 + HEEM representative assembly + 06.07.2014 + Հանդիպում հոգևորականի հետ + 14.04.2014 + Քունս չի տանում... + 17.07.2013 + ՀԵԵՄ ներկայացուցչական ժողով + 06.07.2014 + Ես աղոթում եմ միշտ + 28.09.2011 +
|
Գլխավոր էջ » 2012 » Օգոստոս » 15
Արդեն մի քանի տասնյակ տարիներ նա աշխատում էր բանտում: Արտաքինից ու անգամ ձայնից չէիր կարող գուշակել,  որ կին է: Բուժքույր էր:
Երկու կալանավոր Չարենցից էին խոսում:
Կինը միջամտեց` ձեռքի ջուրը դնելով սեղանին ու դառնալով դեպի կալանավորները.
-Օ՜ Չարենցը, շատ լավ եմ հիշում Չարենցին, ես այն ժամանակ էլ էի բանտում
աշխատում, երբ այդ տաղանդավոր մարդը վերջին օրերն էր անցակացնում,
լուսահոգին ձեռքերիս վրա ավանդեց հոգին:
Տղամարդիկ ոչինչ չասեցին: Նրա դուրս գալուց հետո մեծահասակ կալանավորը դիմեց երիտասարդին.
-Իսկ գիտե՞ս ինչ էր ասում նա 30 տարի առաջ:
-Ի՞նչ:
-Շանը ոտքերիս տակ սատկացրեցին:
-Չարենցի՞ն, Չարենցի նման մեծությանը, այդպե՞ս էր ասում:
-Այո....
|
|
|
|
|
Main / Blog 
