|
“…Հանձն ենք առնում լինել հավատարիմ ազգային ավանդին” + 12.10.2013 + 140 ուխտավոր այցելել էին Տավուշի մարզի սահմանամերձ գյու... + 09.05.2014 + Տնօրհնյաց արարողություն «Վահագնի» թաղամասում + 16.05.2013 + Ուրախ եմ, որ ապրում եմ եկեղեցու կողքին + 11.11.2012 + Մի կտոր մանկություն + 16.04.2014 + ԻՆՁ ՀԱՂԹԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ + 31.07.2013 + Մեկնարկվեց «Ճանաչենք մեր եկեղեցին» ծրագրի երկրորդ փուլը + 05.04.2014 + Ծառայել պարտավոր են բոլորը + 01.06.2014 + HEEM representative assembly + 06.07.2014 + Տարօրինակ չէ՞ + 02.08.2013 +
|
Գլխավոր էջ » 2012 » Օգոստոս » 15
Արդեն մի քանի տասնյակ տարիներ նա աշխատում էր բանտում: Արտաքինից ու անգամ ձայնից չէիր կարող գուշակել,  որ կին է: Բուժքույր էր:
Երկու կալանավոր Չարենցից էին խոսում:
Կինը միջամտեց` ձեռքի ջուրը դնելով սեղանին ու դառնալով դեպի կալանավորները.
-Օ՜ Չարենցը, շատ լավ եմ հիշում Չարենցին, ես այն ժամանակ էլ էի բանտում
աշխատում, երբ այդ տաղանդավոր մարդը վերջին օրերն էր անցակացնում,
լուսահոգին ձեռքերիս վրա ավանդեց հոգին:
Տղամարդիկ ոչինչ չասեցին: Նրա դուրս գալուց հետո մեծահասակ կալանավորը դիմեց երիտասարդին.
-Իսկ գիտե՞ս ինչ էր ասում նա 30 տարի առաջ:
-Ի՞նչ:
-Շանը ոտքերիս տակ սատկացրեցին:
-Չարենցի՞ն, Չարենցի նման մեծությանը, այդպե՞ս էր ասում:
-Այո....
|
|
|
|
|
Main / Blog 
