Հուդան երկար ժամանակ կանգնած մնաց այն տեղում, որտեղ մահացու համբույրն էր տվել Հիսուսին: Հայացքով հետևում էր Մարդու Որդուն Երուսաղեմ ուղեկցող ջոկատին: Ջահերի ու լամպերի արյունոտ լույսով պարուրված` մերկացրած սրերի ու տեգերի ստվերներ ձգելով չորսդին` հեռվում շտապով անհետանում էր այդ երթն ինչպես գիշերային կողոպտիչների ավազակախումբ: Երբ հորիզոնում մարմրեցին լույսերի վերջին ցոլանքները, Հուդան, փաթաթվելով իր երկար կարմիր թիկնոցի մեջ, դեմքով դարձավ դեպի քաղաքն ու սկսեց սպասել:
Կեսգիշերն անց էր: Լուսինը խամրած լույսով լուսավորում էր անբերրի դաշտերը, սրբազան քաղաքի աշտարակներն ու ամրությունները: Անորոշ ու ահագնացող խուլ գվվոց էր բարձրանում տաճարի հրապարակից: Անապատում տարածվեց բուի մահաբոթ կռինչը:Մի ահագին չղջիկ կողքանց բախվեց Հուդայի դեմքին: Հուդան զզվանքով դեմքը ծածկեց թիկնոցով:
Շարունակ սպասում էր:Հանկարծ ուրախ հուզումով շրջվեց դեպի պարտեզի մուտքը, դուրս եկավ ծառերի արանքից ու շտապ ... Կարդալ ավելին »